Kinderen en volwassenen in een isolement.

Een sociaal isolement is in deze tijden van sociaal media gebruik een sterk onderschat thema.

Sociaal isolement is iets waar we allemaal wel een een tijdje ons in begeven, zelfs al zijn we ‘sociaal’ actief in verschillende relaties.

Meestal komt het dat – we geen verbinding meer – hebben met de relaties die we onderhouden of waar we in zitten.

Een relatie met je partner kan zo evolueren dat jij je ook wel eens ‘alleen voelt’ in die relatie.

Een vriendschapsrelatie(s) veranderen ook door de leeftijd en de gebeurtenissen, individueel en in de relaties tot andere.

Sociaal isolement daar kies je niet voor, meestal komt het door externe omstandigheden.

Bij kinderen komt het door pesten op school, soms ook door een scheiding, een verhuis, een andere taal in de sociale omgeving van het kind.

Bij volwassenen kunnen we dit herhalen wat we bij kinderen hebben beschreven, met dat verschil dat volwassenen hun – sociale rollen – zelf inplannen en kiezen.

De sociale rollen van volwassenen zijn in het kort geschreven, zoon of dochter zijn, partner zijn van iemand, singel zijn, werknemer zijn – of werkgever zijn – , ouder zijn, vriend zijn,…

Daar in neem je een rol aan die anders is dan op je werk, in je gezin, …

Die rol speelt een grote ROL als je autisme hebt.Een autisme brein is op sociaal vlak een soort ‘strategie’ brein en heeft voor elke sociale rol een soort ‘vooraf beschreven pagina in het boek ‘- zo moet ik reageren als ik sociaal moet zijn – .

De sociaal interactie en reageren is bij mensen met autisme nooit iets dat vanzelfsprekend gaat gebeuren. Behalve wanneer het is aangeleerd, gekopieerd van andere die het wel goed kunnen en dan beoefend tot in het perfecte.

Communicatie hoort ook bij sociale interactie. Communicatie met een autisme brein verloopt ook weer ‘anders’. De verwerking van de verkregen informatie verloopt anders, niet de verkregen informatie opname, die is het zelfde als bij mensen zonder autisme.

Wanneer je dit allemaal weet dan is het niet zo vreemd dat mensen met autisme, hoog functionerend of niet, niet altijd zo sociaal zijn aangepast als men van hen gaat verlangen op jonge leeftijd en als ze volwassen zijn.

Mensen, zowel kinderen als volwassenen begrijpen de verkregen informatie door communicatie anders. Gewoon door de overvloed van prikkels die ze binnen krijgen en daardoor zonder dar er een woord gezegd is wel eens moeilijk krijgen met die verwerking. Communicatie begrijpen – lees horen – is er geen verschil met iemand zonder autisme, begrijpen doen de meeste mensen letterlijk, zonder nuance. Neem daar nog bij dat er geen filter zit in de opname van de verkregen informatie – het gesprek – dan heb je meer dan een hele boterham om te verwerken en dan moet je ook nog gepast reageren, omdat mensen nu éénmaal – binnen x seconden een mening hebben gevormd over u – .

Het anders werkend brein van iemand met autisme is 1 ja hebt ook de gevolgen van dat anders werkend brein op je – opgedane gebeurtenissen – in je leven.

Hoe je je emoties kunt reguleren en je bewustwording van uzelf. Zelf kennis en mensen kennis hebben is een zeer grote meerwaarde om je isolement te begrijpen en er ook iets aan te doen.

Mensen met autisme hebben bepaalde eigenschappen waardoor je op sociaal vlak ‘opvalt’ en je veel sneller een oordeel en vooroordeel over je heen krijgt.

Dàt gaat veel sneller dan verwacht en dat is waardoor de meeste mensen met autisme – kinderen en volwassenen – in een isolement komen. Natuurlijk voelen heel veel mensen met autisme zich al anders, juist omdat ze aanvoelen dat ze anders zijn in net die sociale omgang met andere. Maar dikwijls uiten ze dat niet en is het voor de buiten wereld niet meteen te merken dat ze in een isolement zitten.

Vooral de volwassenen hebben zich zo goed ‘aangepast als een kameleon’ in de buitenwereld in HUN GEKOZEN ROL waarin ze dan meestal zo sterk zijn dat andere kunnen ‘opkijken’ en als maar ‘raad’ gaan vragen omdat ze zich zo gespecialiseerd hebben net in die GEKOZEN ROLLEN die ook passen in het – sociaal aanvaardbare – omgeving. Dit speelt zich meestal af op werkvlak bij volwassenen.

Bij kinderen zien we dit ook door specifieke interesses te ontwikkelen en daarover een specialist worden die makkelijk naast een volwassenen kan gaan staan en ze daarover altijd en overal over willen vertellen. Dat zien we heel dikwijls bij mensen met autisme, dat is voor hun hun veiligheid, een keuze in hun sociaal functioneren.

Meestal ligt er een ‘puinhoopje’ daar waar niemand het ziet. Veel volwassenen hebben geen ‘vrienden’ of meestal maar 1 of 2, omdat net deze vrienden vertrouwen geven en meestal ook voorspelbaar zijn in hun gedrag.

Ze voelen zich veilig bij die zeer beperkte vrienden, maar hebben vooral graag hun eigen gekende omgeving die ze zo goed kennen dat ze er zich niet over moeten nadenken en verwerken om hierin te kunnen functioneren.

Kortom mensen met autisme zitten heel dikwijls in een isolement ook al zijn ze ogenschijnlijk sociaal actief in maatschappelijke rollen. Dat heeft te maken met verschillende aanleidingen. Wat er in hun gedachten speelt, en wat er buiten henzelf gebeurd is één van de belangrijkste oorzaken van – een isolement hebben -.

  1. de innerlijke wereld
  • zich zo specifiek bezig houden met een bepaalde levensinteresse dat ze moeilijk aansluiting vinden met de buiten wereld
  • het idee dat niemand hen verstaat – omdat ze een andere taal spreken –
  • vermindering van zelfvertrouwen door minder aangename gebeurtenissen op sociaal vlak – soms weet niemand ervan! –
  • weinig vertrouwen in gebeurtenissen
  • het waarnemen van veel prikkels en niet meteen weten hoe ze te verwerken

2. de buiten wereld

  • die onvoorspelbaar is
  • waarover geen controle over kan gehouden of behouden worden
  • die verwachtingen heeft en wel nu meteen een reactie verwacht op een actie – vooral in communicatie met andere is dit verwarrend –
  • de emoties van andere en die van uzelf kan verwarring geven

3. zelfkennis en impulsgedrag

  • vermijdingsgedrag
  • moeilijk hebben van verantwoordelijkheid op sociaal vlak
  • minder geneigd zijn om oplossingen te bedenken en activeren
  • blokkeren op emotioneel vlak
  • impulsief reageren op binnen komende prikkels

Mensen wantrouwen is één van de meest gehoorde zinnen die ik krijgt te horen als luisteraar bij dit onderwerp. Het vertrouwen in mensen is zo belangrijk bij mensen met autisme, en dit win je niet in 123 bij mensen met autisme.

Verbondenheid is op zich al een moeilijk thema bij deze mensen, omdat hun brein op zich het al moeilijk heeft met – verbinden – die sociale cohesie is ook iets waaraan gewerkt kan worden om het levenswelzijn op te krikken.

Veiligheid is een zeer belangrijk item in relaties met andere. Veiligheid heeft meteen invloed op het stress niveau van mensen met autisme, vooral de kinderen hebben hier veel nood aan. Stress hebben in een sociale omgeving is altijd wel een struikelblok om te gaan deelnemen aan een sociale activiteit.

Pas vanaf het moment dat je er je bewust van bent WAARVAN je stress krijgt kan je door zelfkennis op te bouwen de stress gaan onderzoeken en net daarop je gaan versterken door te oefenen met begeleiding en tools.

Natuurlijk had ik dit artikel niet kunnen schrijven als ik niet wist waarover ik het had. Vanuit die beleving en de jaren van oefening in mensen kennis en zelfkennis heb ik een methode ontwikkeld https://www.facebook.com/inzichtenuitzicht/ die effectief is om zelfkennis en onderzoek te doen om je op praktische wijze – dus door praktijk meteen ook in praktijk door onderzoek van buiten naar binnen en van binnen naar buiten toe – jezelf te helpen en te versterken.

Om uit je isolement te geraken heb ik deze 10 tips voor je;

  • 1 onderzoek even waar je angst en wantrouwen zit op sociaal actief vlak
  • 2 beschrijf die in hele korte woorden
  • 3 ga na of dit realistisch is – kijk of de tijden niet zijn veranderd sinds je die bepaalde beleving hebt gehad
  • 4 beschrijf en bespreek met iemand die je kan vertrouwen wat je nodig hebt om dàt wat je moeilijk acht toch te ondernemen – werk in stapjes –
  • 5 maak eventueel een tekening of bedenk een metafoor voor je angst en je isolement, zo kan je het in beeld neerzetten. Door dat beeld kan je gaan praten met iemand die je kan ondersteunen.
  • 6 praat erover met iemand, het voor jezelf houden heeft weinig zin
  • 7 bedenk wat je stappen zijn en geef duidelijk je grens aan – angst kan je overwinnen –
  • 8 leer wat meer over mensen zonder autisme en versterk je mensenkennis!
  • 9 mensen leren begrijpen in wat ze uitzenden
  • 10 leer bewust te worden van UW TALENTEN EN KRACHTEN !

Natuurlijk nodig ik u en uw vertrouwenspartner uit op één van onze activiteiten.

Onze websites zijn;

In beeld

https://inbeeld.life/

Professioneel

https://communicatieuitwijsheid.com/

Praten met je peuter

Hoe het allemaal begon…

Het begon bij het woordje – mama – of – papa -…Het eerste woordje van je peuter is er ééntje dat je waarschijnlijk heel je leven gaat blijven herinneren.

Meestal heeft je peuter het al heel dikwijls geprobeerd met de brabbels en net de juiste klanken maar nog niet het juiste woordje kunnen ‘praten’ .

Tot dan is je peuter bezig geweest met imiteren en nabootsen. Nabootsten van de gemakkelijkste woorden die hij heel zijn leven al heeft gehoord.

De hond met een gemakkelijke naam, de broers en of zussen met hun ie -oe -en au klanken in de namen, ja ze hebben het allemaal gedaan voor het eerste woordje is uitgesproken.

Vanuit de eerste peuter boeken hebben we allemaal de kleuren opgesomd, de dieren in de dierentuin laten zien en alles in hele korte zinnen benoemd.

Hond, poes, papa, mama, oma, opa, ai poes, hond, beer, mama, papa, oma en opa.

En alle kleuren en alle zintuiglijke waarnemingen benoemd, warm, koud….

En dat alles is van onschatbare waarde voor de latere taal ontwikkeling – ik ben daar wel geen specialist in, maar ik weet wel dat taalontwikkeling belangrijk is bij emotie regulatie op latere leeftijd – We hebben de neiging om met onze peuter te praten in verkleinwoordjes.

Boompjes, blokjes worteltjes… noem maar op de verkleinwoordjes zijn in trek als volwassenen praten met kleine kindjes.Het zit in ons om dat te doen, maar een boom is groot als je klein bent en het is in hun beleving geen boompje.

Taal en taal beleving is iets wat we over ook wel eens over het hoofd zien als we praten met kinderen. In de peuterklas praten de kinderen zonder verkleinwoordjes, dat heeft een reden. Een auto is in de peuterklas geen toe toet, net omdat het geen verbreding weergeeft in de taal ontwikkeling van een peuter.

De ontwikkeling van de woordenschat en de rijkheid van de gekende woordenschat is belangrijk om zich later goed te kunnen uiten.De waargenomen ‘dingen’ benoemen in een volwassen taal aangepast aan de gebeurtenis of gesprek met een peuter is echt een grote meerwaarde voor je kind later.Er zijn een aantal tips die je kan hanteren als je met een peuter praat;

  • beter verbreden van de hun beschikbare taal dan corrigeren
  • gebruik woorden die in de context passen maar die het kind nog niet kent
  • laat een plaatje zien dat bij het woord past

Kies een goed moment uit wanneer je samen bent zonder afleiding. Een goed moment is wanneer je aan de eettafel samen eet. Samen aan het wandelen bent, samen in de auto zit, samen aan het spelen of tekenen bent. Op die momenten die soms spontaan ontstaan zijn de verhalen het beste.Nog tips zijn;

  • maak oogcontact met je peuter. Ga op ooghoogte zitten of buk je op ooghoogte op te praten.
  • maak voldoende tijd zonder afleiding van tv, smartphone, tablet, … zowel die van het kind wegleggen als die van de ouders – ook de horloge !? –
  • speel mee met zijn/haar speelgoed en laat het speelgoed concrete en open vragen stellen.
  • vraag na een antwoord even door, welke keur had …?, hoe groot, ver hoog, was het leuk, grappig spannend, moeilijk…

& LUISTER Als je goed gaat luisteren gaat je kind ook leren luisteren naar u en andere.Nog tips zijn;

  • als je het je kind vraagt doe het dan zelf ook – vertel wat jij hebt gedaan die dag, jij gaat misschien iets vertellen waar je kind ook iets over heeft te vertellen.
  • sta je kind bij door herinneringen op te halen om daaruit te leren herkennen en benoemen wat er is gebeurd – weet je nog toen jij blij was, verdrietig was, het niet leuk was en je je boos voelde, het heel plezierig was en je blij was? Zo laat je je kind even herinneren aan een gebeurtenis en hem er zelf een antwoord op geven vanuit zijn gevoel. – Troosten werkt op deze manier efficiënter –

Peuters en kleuters praten over wat mama, papa hun brussen mee maken, waarnemen en emotioneel doormaken. Fantasie en werkelijkheid lopen dikwijls nog door elkaar. Toch is dit samenspel belangrijk om een empathisch vermogen te ontwikkelen en later ook te kunnen vertellen wat hij/zij voelt.

Daar begint de leerschool om goed emotie regulerend te werken.Op deze leeftijd krijgt het gedrag van het kind ook te maken met belonen en straffen. Ouders gaan hun grenzen, hun normen en waarden duidelijk maken aan de peuters.

De peuters leren door goed taal gebruik en consequent gedrag op zijn daden van de ouders wat kan en wat niet kan. Zo leert hij ook wat hij goed kan, en kan hij ondervinden wat zijn ouders fijn vinden en niet fijn vinden.

Een bijzondere ontwikkeling in het leven van peuters.Ze leren van belonen, van imiteren en van experimenteren. Taal verbreding is belangrijk. Ook voor kinderen met autisme.

Op deze leeftijd hebben kinderen met autisme hun eerste sociale ervaringen. Een kind met autisme op deze leeftijd kan zeer introvert overkomen, of aan de andere kant – kleinzerig – over komen, of verdwaald overkomen, of niet ‘verbonden’ over komen….

Soms praten ze niet in de peuterklas, en zijn ze helemaal verloren op de speelplaats en reageren niet meteen op een vraag een opdracht en zo verder en zo voort.

Op deze leeftijd kan je verschillende dingen merken maar nog niet de vinger aan de pols houden.Autisme is een pervasieve ontwikkelingsstoornis en op deze leeftijd nog moeilijk te achterhalen juist omdat de peuters zo in ontwikkeling zijn.In de kleuterklas rond de leeftijd van 3 à 4 jaar kan je al wel iets meer zeggen, en vanaf deze leeftijd kan je al laten testen.

Maar vooral;

Ik ben twee en zeg nee is een hele bijzondere periode! Geniet van dat kleine ikje in huis, het komt nooit meer terug bij je kind.

Libelle mama https://www.facebook.com/lovewhatreallymatters/videos/471369453592317/UzpfSTI3ODgwMjI0NTYyODY0NDoxMzkwNzk2OTkxMDk1ODI1/

Praten met je baby

Praten met je baby is de eerste kennismaking met met elkaar.

Meestal gaan de eerste contacten via de zintuigen en vooral de geur. De geur van elkaar en zeker de geur van de tepels van de vrouw is het allereerste wat de baby ruikt als hij is geboren.

Ons beste zintuig is de mensenneus.

Het eerste contact met je baby is zintuiglijk contact, omdat de baby nog niet kan praten met woorden natuurlijk – stel je voor hé – maar ook omdat dit onze basis is om met elkaar te communiceren.

Het zintuiglijke contact is uitermate belangrijk voor de geborgenheid van de baby, de lichaamswarmte behouden en gedragen worden want alleen kan een baby niet overleven. Dat is eerder een oerinstinct – daarom heeft een baby ook grotere ogen en verhouding tot zijn hoofd omdat we daar instinctief naar toe trekken – en zo houden we contact met alle kleine zoogdieren.

Het doet iets met een mens.

Bij de zintuiglijke communicatie beginnen we ook te letten op de lichaamstaal van de kleine baby of klein kind. Die lichaamstaal is de eerste echte communicatie taal die we dagdagelijks beleven – je gaat niet ruiken aan iemand anders om te kijken hoe hij/zij zich voelt tegenover u -.

Die lichaamstaal dat is de eerste communicatie taal van baby naar de eerste opvoeders – laat ik nu even de moeder nemen – Omdat een baby in de eerste paar weken van zijn leven in onze ogen – eet – slaapt – even kijkt – eet slaapt en weent als hij iets nodig heeft – let maar eens op naar het verschil van wenen en weengeluidjes – laat de baby in feite al een arsenaal aan communicatie zien die we wel oppikken – zeker een moederhart – maar omdat we niet gewoon zijn om te reageren op niet uitgesproken taal zijn we er soms heel onwennig mee met die baby taal.

Een moederhart weet meestal wat goed is en zelfs wat het beste is. En moederhart kent de baby en de baby kent de moeder. Volg je moederhart.

Omdat we gewoon zijn om te praten met elkaar in verbale woorden ga je dat ook doen met je baby. Je gaat hem op je opgetrokken knieën leggen en zo met hem praten als je in de zetel ligt. Je gaat de baby op ooghoogte houden en er tegen lachen en hele korte woordjes en zinnetjes vertellen. (Mijn vriendin zong veel voor haar dochter, heel aandoenlijk was dat. )

Dat doen maakt dat de baby niet alleen je gezicht kan ontdekken maar ook geïnteresseerd geraakt in u als opvoeder. Dat is belangrijk om zijn moeder te herkennen, niet alleen door de geur, maar ook door het stemgeluid en haar gezicht. Het gezicht herkennen van de ouders en de nabije omgeving geeft een eerste lachje vanuit de wieg. Het lachje is zo aandoenlijk dat menig man en vrouwenhart smelt voor het baby’tje dat in de wieg ligt.

Missie geslaagd denkt de baby, nu ga ik overleven…

Dan komen de eerste blaasjes blazen en ontdekkingen van zijn lichaam en gaat hij/zij doorkrijgen dat de lichaamstaal die hij uit opgenomen kan worden. – strekken en overstrekken – vingers klemmen – rollen – … blijdschap en zich niet goed voelen ga je horen en zien. – zeker de baby’s die een allergie hebben op melk, deze hebben het lastig omdat dat niet meteen zichtbaar is voor de omgeving, en dat ga je horen!

Ook hier weer, als je baby het moeilijk heeft volg je moederhart en luister goed naar de kraamzorg, of je vertrouwde nabije omgeving, je moeder bijvoorbeeld.

Voor mij als mama met autisme – dat ik toen nog niet wist – was de kraamzorg een zeer belangrijk persoon in die tijd! –

Praten met je baby in gewone mensen taal – ga de verkleinwoordjes niet gebruiken – is dus belangrijk om een goede taal ontwikkeling te krijgen maar ook om de band tussen ouders en kind te versterken. – hier begint de emotie regulatie al! –

Luister vooral met de juiste intentie naar zijn gebrabbel. Een baby is een sponsje en neemt ook heel goed waar waar de moeder mee gaat worstelen en de ouders mee bezig zijn.

Een baby wenst met je in interactie te gaan door te imiteren. Door jaar je te luisteren door jaar je te kijken. Geef ze tijd! Een baby reageert meestal altijd als je ze tijd geeft en niet alles achter elkaar blijft ‘afratelen’.

Geef ze zeker een stilte tijd tussen jullie communicatie tijd. – ik heb ooit gelezen dat je ze zeker 10 seconden de tijd moet geven om hen de kans te geven om te kunnen reageren – , zo ga je zien dat de baby gaat reageren in lichaamstaal, of blaasjes maken of in de imitatie of met gebrabbel.

Met een baby praten – ook de broers en de zussen – helpt om de banden te versterken tussen alk lid in het gezin. Ja ook de huisdieren.

De huisdieren spelen ook een rol in de ontwikkeling vanaf het moment dat hij/zij om een speelmat gaat gelegd worden. – trouwens een hond gaat waken en ‘zorgen’ over de baby – als hij er natuurlijk intelligent genoeg voor is. De hond van de baby wegduwen is misschien niet de beste oplossing maar dat is mijn specialiteit niet… – wat ik wel heb gelezen is de hond vertrouwd te laten worden met de baby door geur, wat de baby al gedragen heeft voor hij/zij thuis is gekomen al aan de hond laten ruiken zodat de hond kan wennen aan de baby. Van poezen is geweten dat ze het liefst bij in de wieg of bedje gaan slapen waar de baby ook slaapt, waarschijnlijk om de baby warm te houden, maar dat is niet duidelijk in de literatuur die ik heb gelezen daarover.

Vanaf de baby’s op ontdekking gaan, kruipen bijvoorbeeld gaan ze vooral op onderzoek door alles in de mond te steken, dan komt er een ander belangrijk punt in de communicatie en dat is opvoeding. Van verzorging naar opvoeding.

Even wat aandacht voor de moeders met autisme en hun baby’s.

Mama’s met baby met autisme is een unieke communicatie waarbij de zintuigen serieus geprikkeld worden.

Wat heel typisch is aan autisme is de reactie tijd op wat je ziet, voelt en zintuiglijk gaat waarnemen is anders.

Dat kan al wel wat verwarring geven en kan heel intens aanvoelen. Je gaat eerst als mama met autisme heel strak volgen wat betreft de verzorging en de noden van het kind dat je wel eens kan vergeten om ook – iets anders – met het baby te doen.

Als mama met autisme geef ik je een goede raad, laat die boeken over baby ontwikkeling en groei even achterwegen en laat een zeer goede begeleiding toe van een kraamverzorgster.

Een goede kraamverzorgster weet hoe ze moeder en baby kan opvangen en zorgt dat je gezond blijft. Natuurlijk de impact van een baby bij een mama met autisme is niet te onderschatten. Over prikkeling is zeker aanwezig. Als je daar dan nog het perfectionisme bij telt dan ben je goed op weg naar een inzinking.

Alleen al de verplichte bezoeken aan het consultatie bureau geven je torenhoge stress op allerlei vlakken.De begeleiding van mama’s met autisme is van uitermate belangrijk en zit hem in het in het oog houden van over en onder prikkeling en zeker het aandachtig zijn van een autistic burn out in de zeer fragiele kraamtijd.

Meestal komt er in die tijd een diagnose bij mama’s met baby’s omdat dit een life event is dat zo kan ‘ingrijpen’ op de autistische noden dat het ondragelijk is.

Goede begeleiding is essentieel om de mama zich goed te laten voelen in de tijd met de baby en haar gezin.

Ik wil hierbij mijn kraamzorg G van harte bedanken, ik kan tot op de dag van vandaag zeggen dat ze een hele grote steun en toeverlaat was in ons gezin en bij onze zoon.

Ze heeft mijn kraamtijd mooier ingekleurd, met veel dank G.

In een volgende notitie ga ik verder over praten met je peuter.

https://business.facebook.com/notes/autisme-in-beeld/praten-met-je-baby/450799402454285/

Sociale media en autisme

Dit artikel gaat over sociale media maar ook over het beheer van een groep over autisme.

Ik ben al heel lang actief in verschillende vormen op de sociale media, ik ben begonnen met een website die ik heb laten bouwen en daar hoorde meteen ook een fb pagina bij een twitter, en dus de website.

Het begin allemaal in 2006 dat ik echt elke dag actief begon te worden op sociale media.

De fb pagina was mijn persoonlijke pagina en een twitter had ik ook.

Toen kwamen de eerste ‘instagram’ achtige tools op de mark en dus allemaal uitgeprobeerd.Na die testen en na het veel te veel betalen voor aanpassingen op mijn website ben ik zelf beginnen gaan te bloggen, eerst blogger, dan wordpress en nu ben ik er nog steeds en beheer ik ook op de WP 3 website’s waaronder mijn blog.

Ik blog voltijds sinds 8 jaar ongeveer.

Ik ben dus al veel langer op fb te vinden, ik ben dus ook al lang op LinkedIn actief en heb me sinds dit jaar echt beperkt tot fb, WP, twitter, instagram en LinkedIn.

Als je al zo lang met sociale media bezig bent en er al een aantal trainingen in hebt gevolgd dan weet je dat het een zeer vluchtig medium is.Buiten het bloggen! Bloggen is nog steeds duurzaam, de volgers die je hebt die blijven meestal en ik heb er duurzame vriendschappen aan over gehouden.

Bloggen is zoals notities schrijven maar die je volgers lezen.

Een groot verschil met FB, dat zeer sterk fluctueert in zijn volgers, leden en lezers.

Ja idd, ik was woensdag aan de telefoon met iemand die ook prachtig werk doet en ook aan het begin van haar reis staat om ‘mensen te inspireren’ en om haar zaakje te laten draaien.

Het is toch niet niks werken via sociale media.

Ik ben natuurlijk ook hier ervaringsdeskundige en autodidact.

Mensen kunnen over het algemeen per dag maar rond de 100 berichten verwerken, dus ook in het gezin – thuis – op weg naar het werk of boodschappen – tijdens het werken – tijdens de pauze – kortom gewoon het leven BUITEN de sociale media.

Zet je je sociale media en de kranten berichten open heb je vanzelf een over overload aan berichten en beelden waarmee iedereen die jij hebt gekozen je wil bereiken, en dan heb ik het dus nog niet gehad over de reclame die je ongewenst ook nog binnen krijgt.

Dus jawel je hebt het goed gelezen!

Wij mensen zijn geen uber mensen.

Ik ook niet, zeker niet, maar ik ben wel gewoon geworden om veel info te zien en ben gewoon geworden om mijn bronnen goed te controleren en de rest de rest te laten.

Op sociale media acties zijn en zoals ik mensen aan te spreken als educator is dus een om het kort door de bocht te zeggen een GROTE UITDAGING want dat is net de uitdaging, je moet zien dat je ongeveer elk uur iets post! Jawel je leest het goed!

Als je wenst te groeien in leden en volgers moet je volgens de mensen waarbij in training volg en heb gevolgd elke uur iets veranderen aan je pagina of sociale media.

En wat maakt het nu voor iemand met autisme zo moeilijk! Jawel net die overprikkeling van beelden, geluiden en andere dingen op een pagina!

Vroeger was het de regel – je moet 100 mensen bereiken om 1 iemand de telefoon te laten nemen en contact met je te krijgen – nu is dat absoluut niet meer het geval! – en dat is een andere kijk op hoe je mensen kan inspireren.

Fb bijvoorbeeld is een medium waar je mee kan kijken zonder je kenbaar te maken. Lastig want die mensen die reageren niet en je moet fb al goed kennen om die mensen ook te kennen tussen haakjes.

Op dit forum heb ik dat aantal zien groeien de laatste maanden ook gewoon omdat ik het forum met de naam autisme heb opgebouwd en niet met we leefde nog lang en blij, dat had zeker veel meer hits gescoord en was meer gewaardeerd geweest door mensen omdat het nu éénmaal in onze natuur zit om geconcerteerd te zijn met iets wat HAPPY is dan met iets anders.

Happy, yes yes yes, we wensen allemaal het beste van onszelf te geven, zo overdreven dat we er dus letterlijk een minder rijk gevoel van eigenwaarde aan over kunnen houden.

Eerlijk is eerlijk, en dat is wat ik elke dag met dit forum wil naar buiten brengen.

De eerlijkheid van het leven, zoals het leven is.

Veel van mijn mede generalisten die ondernemen die hebben een haat liefde verhouding met sociale media.

Het is wat gestuurde info die heel dikwijls tot het punt komt – kom bij mij want ik ben voor u de beste – zo ook in mijn training zakelijk bloggen.

Ik ben autistisch, ik praat graag en veel en deel dit ook, maar meestal primeert bij mij de eerlijkheid van het leven en liefst zo realistisch als het kan met veel oog voor creativiteit.

Dat is mijn stijl.

Het doel is ook om dit forum als volwaardig forum te laten groeien en dus dit ook te doen op een eerlijke basis.Ja je mag vrienden uitnodigen, zeker en vast!

Nodig dan die vrienden uit die hier ‘iets aan kunnen hebben’, want dàt is het doel wat ik met dit forum wens te bereiken.

Het stigma van mensen met autisme een beetje beter en realistisch in de wereld te zetten.En dat doe ik met de slogan

De meerwaarde van autisme zit in het ‘out of the box’ denken, voelen en doen.

Het beroemde ‘out of the box’ denken, ja dat heb je zeker nodig als je autisme hebt en met sociale media bezig bent.

Ik als creatieve autistische generalist kan echt zeggen, ondernemen via sociale media is echt over grenzen gaan.

Het gevoel van – ik kan niet schrijven – en het gevoel van – ik weet niet wat te vertellen – dat heb ik al lang opgegeven.

Het is net door gewoon te beginnen en het je niet aan te trekken wat andere van je vinden – want dat is de angst waarom mensen niet durven, ook mensen zonder autisme trouwens.

Maar je van – iets niets aan te trekken – wil ook zeggen dat je je kwetsbaarheid gaat naar boven brengen wat sociale media maakt dat – de eerste indruk- al gemaakt is voeger dan 1 seconde.

Oordeel en veroordeel in een vingerknip.

Jawel!

U kijkt verbaasd?

Zo ist het op sociale media.

En zo gaat het altijd zijn.

Ja nu is het dus niet zo dat iedereen een creatieve generalist is die wenst te doen wat ik doe met een forum waar de naam autisme in staat.

Maar goed ook want je hebt er een dikke portie moed, discipline en begrip voor nodig als je iets gaat doen waar je geen euro van rijker gaat worden. Sterker nog, je schoon ogen kosten centen… hahaha…

Nee mensen met autisme en sociale media het is en blijft ook voor mij een zeer boeiend gegeven!

En daarom ga ik er in de warmste week wat meer aandacht aan geven!

Mensen met autisme krijgen van mij een foto dat ze kunnen delen als ze er achterstaan en zo kunnen we samen een win win creëren naar de toekomst van dit forum toe.

Ook in deze tijden waar de meeste mensen te maken krijgen met de eerste pesterijen… of helaas al lang last van hebben.

Want als er iets is waar ik echt heel ziek van kan worden dan is het dat wel, via de sociale media.

Dus voor jullie, mensen met autisme en mensen die mensen met autisme kennen die een hart onder de riem kunnen gebruiken op sociale media, dit!

Deel dit met je vrienden en nodig ze uit op onze pagina, want uw stem horen wij heel graag!

Bijzonder uitzonderlijk autisme!

wie ben jij zonder autisme?
schrijf eens 3 punten op

ik schrijf wie ik ben met autisme!
ik schrijf ook 3 punten op

je gaat versteld staan hoeveel we overeen komen.

we doen het nog een keer en deze keer met de vraag,
wat heb jij ervaren bij het schrijven van deze 3 punten?
– jij schrijft alweer 3 zinnen op
– ik doe het zelfde als u

en dan zie je hoeveel we van elkaar verschillen!

DIT IS STEENGOED !

https://www.volkskrant.nl/columns-opinie/autisten-zijn-geen-wondermensen-behandel-ze-ook-niet-zo~b4dc419e4/?fbclid=IwAR1GB14V0SMksiilEdqdq9AViT5rcGHZtEoIm5as7gZFNgXXYmhYawNYYss&utm_campaign=shared_earned&utm_medium=social&utm_source=facebook


– al ben ik wel een fan van Greta!

10 oktober 2019 – 1 jaar!!!! –

Autisme in beeld bestaat 1 jaar en 4 dagen!

Ja ja, we zijn jarig geweest!
Wat een jaar, wat een jaar!

Wat vorig jaar begon als warm maker voor de warmste week en de hele reeks lezingen in de warmste week, met goed wat opkomst en een bedrag van 1300 euro kunnen schenken aan Het raster vzw, is nu een jaar later een forum waar elke week meer dan 350 à 400 mensen een bezoek brengen en 200 interacties zijn.

We hebben deze week over de 4000 mensen kunnen en mogen bereiken! ja wadde!

We hebben de kaap van 400 leden gehaald!
– net op onze verjaardag trouwens – !

Op 1 jaar 403 leden en 34 volgers telt de pagina.

Op 1 jaar zijn we heel erg veel gegroeid!

1 jaar vol van kennis opdoen, studeren, schrijven, herschrijven, projecten opzetten, projecten afblazen, beginnen aan een boek met een schrijfcoach, veel info delen – voor veel mensen is het hier wat te flitsend heb ik gehoord, dus we gaan hier wat minder flitsend aan de slag in het komend jaar.

Maar vooral heb ik in dit jaar mensen mogen ontmoeten virtueel en over de grenzen heen.

Persoonlijk heb ik heel heel veel geleerd, de positieve dingen en de minder positieve dingen des levens.

Zo zijn er samenwerkingen ontstaan en weer vergaan. Zo werkt dat in het leven.

Er is vooral veel mensen kennis bij gekomen door veel verhalen te horen over kinderen en volwassenen met autisme.

Er is nog meer kennis en kunde bijgekomen. Ik ben dagdagelijks bezig met het thema autisme, psychologie in theorie en praktijk en met educatie over innerlijke ontwikkeling en psycho – educatie.

Ik heb vooral 1 grote ervaring er bij gekregen, ik ben heel dankbaar dat op 1 jaar hier samen met u mee te mogen lezen.

Het is een reis, een heel avontuur om als beheerder artikels te delen en te kijken wat er graag is gelezen en minder graag is gelezen.

Ik kan er ondertussen een cursus over geven – autisme en sociale media, hahahaha…

Wat gaat de toekomst brengen hier op het forum!
– nog meer toegankelijke info over autisme
– meer algemene psycho – educatie die gelinkt is aan autisme
– meer tools die je kan gebruiken in de praktijk!
– en meer eens luisteren wat de lezers nodig hebben

Ik weet dat autisme een onderwerp waar veel mensen over praten, omdat er nog heel veel werk aan de winkel is om naar buiten te brengen hoe het leven is met autisme en wat dat spectrum kan inhouden.

Toch is de drempel te hoog om naar een cursus te gaan merk ik. Veiligheid en anonimiteit is toch prioriteit voor vele mensen. En dat kan ik helemaal verstaan! Helemaal!

Eén van de reden dat ik in dit nieuw jaar meer ga werken aan het stigma te willen verbreken – is niet echt het juiste woord want op je ééntje is moeilijk dit te doen – maar wel hier als forum een steuntje geven aan de mensen met autisme om minder gebukt te gaan onder het stigma en deze mensen op verhaal te laten komen omdat die verhalen zo waardevol zijn!

Dat is dus mijn doel met dit forum in dit 4 dagen oud nieuw jaar!

en dan nu een feestje!

https://www.youtube.com/watch…

Wanneer ga je voor een diagnose ASS

Voor volwassen mensen is deze stap een hele grote stap.

Vooral omdat ze net door compensatie veel van hun autisme kenmerken kunnen compenseren en dus zijn ‘vergeten’ dat ze anders zijn dan andere.

Meestal weten de meeste volwassenen met autisme wel dat ze ‘anders’ zijn, maar wat is anders met een groot arsenaal compensatie strategieën en trucjes die zo eigen zijn gemaakt dat het lijkt dat ze in hun eigenheid zitten.

Veel volwassenen gaan voor een diagnose als ze een autistic burn out hebben gekregen, of dat ze moeilijk genezen na een griepje of zo, dan geeft de mind aan dat het te veel is geworden en dan geeft het lichaam aan dat het te veel is geweest.

Maar heel dikwijls zien we ook een diagnose bij de ouders komen als de kinderen een diagnose hebben gekregen!

Wanneer jij als ouder opmerkt dat het gedrag en de uitingen van uw kind toch anders zijn dan bij andere kinderen dan valt het meestal ook op bij de ouders, meestal heeft de partner dat dan als eerste in de gaten…

Ohhh maar dit en dat bij mijn kind herken ik ook bij mezelf en of bij mijn partner!Ja daar ga je dan hé!

Als ze aan mij vragen wanneer het nodig is om voor een diagnose te gaan bij kinderen en volwassenen is mijn persoonlijke stelregel meestal – als je er van afziet – als het kind er vanaf ziet – (hoe gelukkig je bent zeg ik er ook wel eens bij, maar dat is een vage waarneming, wanneer ben je niet gelukkig meer?…)

Het afzien, dat hoor je meestal als je met iemand praat. Ik wil dit niet, ik kan daar niet tegen, het maakt me ziek, ik kan het niet volhouden…

Dat dus, dan kan je wel eens iemand tegen komen die zegt – het zijn temperamentvolle kinderen, je bent misschien wel hooggevoelig? …

Het afzien van je mentale stress geeft altijd ook lichamelijke stress, dat is ook afzien dat niet meteen gaat gelinkt worden aan – ik zie af door een autisme spectrum -.misschien heb je super veel geluk gehad en heb je iemand voor je – of je ouders – gekregen die kennis van zaken had en die het effectief heeft uitgesproken;‘ ik denk dat je wel eens autisme kan hebben’ ik heb hier informatie over autisme. je kan altijd eens contact opnemen met een diagnose centrum.

Goed ik dwaal af, even concreet.

Voor een diagnose gaan is op zichzelf al een heel proces. Je doet er wel een aantal maanden over. Er zijn verschillende innerlijke en praktische stappen die je daarvoor hebt gezet.de innerlijke stappen zijn meestal

  • hoe komst het dat ik anders ben? = bewustwording
  • ben ik dan zo anders? wat doe ik dan anders? = herkenning
  • ik doe en ben anders dan andere, wat is het dan waarom ik anders ben? = herkenning en aanvaarding

de laatste stap is niet zo een éénvoudige stap …de praktische stappen zijn ook niet zo vanzelfsprekend

  • een diagnose centrum kiezen door advies van specialisten
  • meestal op een wachtlijst staan
  • het eerste gesprek met een psychiater
  • de eerste reeks testen
  • de tweede reeks testen
  • de derde reeks testen
  • de psycholoog gesprekken
  • het conclusie gesprek

*bij kinderen verloopt dit proces anders

Voor je een diagnose hebt van het autisme spectrum is een reis, een proces dat toch de nodige aandacht vraagt.

Achteraf is er natuurlijk nog een innerlijk proces dat aandacht vraagt. Een diagnose gaat je innerlijk toch veranderen!

Natuurlijk zo een reis heeft ook een prijskaartje waar de overheid niet altijd in tussenkomt.

Persoonlijk zijn wij – getest bij privé instellingen die een zeer goed team hadden en op aanraden van X aantal specialisten. Dat kost een duid.

Nu als je als volwassenen voor een diagnose gaat om diverse redenen is het toch belangrijk om in je achterhoofd te houden – dat je een diagnose alleen maar belangrijk is als je het zelf wenst te ondergaan en het te weten – om in je voorhoofd de vrijheid en je welzijnskwaliteit voor ogen te houden.

Ik wil het nu wel eens weten!is altijd een goede motivator en een goeie intentie.

Graag wens ik ook te benadrukken dat een diagnose wel degelijk deuren opent naar psychologische en logistieke hulpverlening.

Een diagnose heeft altijd een waarde en is dikwijls wel een meerwaarde voor het menselijk welzijn van de persoon in kwestie maar ook voor het gezin waarin je leeft en de omgeving waarin je functioneert.

Ja kan als je een diagnose hebt echt wel meer aan zelfzorg, zowel psychische als logistieke zelfzorg gaat erop vooruit.

Dus;

“het begint allemaal bij het begin, met de eerste voorzichtige stap”

Hele jonge kinderen met autisme

AUTISME IN BEELD·VRIJDAG 4 OKTOBER 2019·

Kan je dat zien?

Als eerste antwoord, nee op het eerste gezicht kan je dat niet zien!

Of je moet zelf beschikken over een portie observatie talent dat je het wel kan zien.

Als eerste is elk kind dat is geboren een uniek kind met veel mogelijkheden en veel kansen. Die kansen en mogelijkheden moeten we ten alle tijden in beeld houden en er alles aan doen om elk kind in zijn uniekigheid zichzelf te laten zijn.

Als tweede, kan je aan iemand zien dat hij autisme heeft?

Ik heb ooit met iemand met autisme gesproken die een hele tijd naar zijn schoenen keek met heel zijn hoofd gedraaid naar zijn schoenen…

Dan kan je het zien als je het weet dat iemand autisme heeft.Ik ben zelf heel voorzichtig om iets te zeggen over jonge kinderen met autisme. Dus ga ik hier heel voorzichtig schrijven over kinderen met een normale begaafdheid en autisme.

Wat wel kan opvallen zijn een aantal punten als ze klein zijn

  • alert zijn
  • bewegelijk zijn en snel – of niet snel – of iets anders kruipen, lopen, …
  • veel ontdekken met de zintuigen – en dit blijven doen –
  • praten verloopt iets anders

als ze wat groter zijn

  • minder gevoel voor sociale interacties
  • anders reageren als er iets gebeurd in de sociale verwachtingen en interacties
  • overkomen als ‘onwennig’ in een de klas en in de school
  • een duidelijke actie om te laten zien dat het niet ok is – lichaamsleden maten ergens houden en dat aanhouden, wanneer het ‘niet nodig is’….

het is allemaal suggestief de noemer – anders reageren – overkomen als onwennig – dat heeft veel te maken met hoe de waarnemer in het leven staat en hoe de waarnemer gaat oordelen en ook veroordelen.een autisme spectrum benoemen is altijd iets benoemen waarbij je levenslang rekening mee gaat houden.Als de kinderen kleuter zijn valt er wel iets op;

  • meer en blijvend met de zintuigen onderzoeken
  • reageren op zintuiglijke prikkels iets gevoeliger of iets onder gevoeliger
  • bijvoorbeeld – niet meteen praten – als er geen vraag is gesteld – het stille kind, kan ook een introvert kind zijn! –
  • de opdrachten anders begrijpen en anders uitvoeren ook al is het voorgedaan.
  • op de speelplaats wat verloren overkomen
  • zich sneller terug trekken in grote groepen

kinderen met autisme hebben een zintuiglijke verwerking die anders loopt;- de proprioceptie van het lichaam verloopt anders – dus met andere woorden – de zelfwaarneming verloopt anders – dat kan opvallen bij goed observeren van het kind. – het evenwichtszintuig geeft ook een andere waarneming bij kinderen bij autisme.

Bij hoger begaafde kinderen ga je zien dat ze verbanden leggen die nog niet gelegd worden op die leeftijd waarin ze zitten.

ze gaan dus in hun doen en laten iets laten zien waar je aandacht voor moet hebben om het te zien. ze gaan tegelijkertijd ook iets niet laten zien dat andere al wel doen maar ook hier moet je aandacht voor hebben om het te zien.

Soms is het goed om aandacht te hebben als je een kindje hebt waarvan uw moeder hart of uw onderwijshart – kortom uw intuïtie – zegt dat het anders is – met uw kind of het kind in de kinderopvang/ creché, in de klas.

Sommige kinderen hebben al op hele jonge leeftijd geleerd te compenseren, over compenseren komt heel veel voor bij kinderen met een normale tot hoge begaafdheid en autisme. dan is er niets te zien in de klas, soms is er al wel iets te zien in de creché.

Ik beschrijf hier vaag iets neer, je kan wel echolalie eruit halen, en als je goed kan observeren kan je een aantal vaste kenmerken zien van autisme op peuter en kleuterleeftijd.

Ik ben hier voltijds mee bezig natuurlijk en voel heel veel aan, dus voor mij is het iets simpeler om de kenmerken te zien.Ik zal nooit zeggen dat het autisme is, omdat ik daar simpel weg niet voor gekwalificeerd ben, ook al ben ik autisme coach.

Wat ik wel kan doen is met mijn inzicht en uitzicht methode werken en de mensen die het graag willen weten en of onderzoeken leren werken met mijn aanwijs pakket.

Altijd moet je rekening houden met de natuurlijke ontwikkelingscurves van een mens. Ook al verloopt dat bij kinderen met autisme ook wat anders, toch heb je rekening te houden met de peuterpubertijd, de neiging van alle kinderen om te gaan sorteren, kinderen die kunnen nog niet zo goed samen spelen, …

Dat zijn allemaal parameters waar je altijd rekening moet mee houden.Het zit heel dikwijls in de kleinste dingen en de lichaamshandelingen en acties die eerder vanuit het autisme komen.

  • de zintuiglijke waarnemingen die anders zijn
  • de interpretatie van on uit gesproken sociale interacties en verwachte acties
  • de niet duidelijke en afgelijnde communicatie
  • de niet flexibele schakel mogelijkheden van een kind met autisme
  • de on voorzienigheid en on voorspelbaarheid van een opvoeder of groep
  • de lichaamsreactie die extreem is geuit of niet is geuit.

Dat zijn allemaal punten waar je als opvoeder in een creché, leerkracht en ouders rekening mee kan nemen om het welzijn te vergroten van het kind met mogelijk autisme.

Wie vragen heeft kan contact opnemen met ons, zie onze websites https://inzichtenuitzichtmethode.com/

https://inbeeld.life/

en hou zeker onze agenda en evenementen in het oog!

Communicatie coaching.

Ja hoor, als coach ben ik diegene die het onzichtbare – zichtbaar – maakt.

Mijn communicatie stijl is er ééntje zonder bla bla.
Ik ben gespecialiseerd in communicatie op een heel holistische manier!

De communicatie die ik krijg en doorvertel aan mensen waarmee ik werk is dikwijls – naar de diepte en het doel gericht –

Omdat ik weet waarover ik het heb, door de vragen die ik heb gesteld en die je waarschijnlijk niet echt zijn opgevallen, weet ik in een coaching goed waar ik naartoe ga samen met u.

Ik gebruik daarbij niet alleen mijn verbale woorden, die zijn van minder belang, ik gebruik poppetjes en gebruik de natuur.

De natuur is dé verbindende factor waarmee ik werk.

Communicatie is niet alleen een talent van me, ik leef om mensen door beelden, woorden, natuur en kunst beter te leren communiceren.

In de eerste plaats met zichzelf.
In de tweede plaats met andere.
In de derde plaats met heel de omgeving.

Ik heb die kennis en kunde doorleefd, ikzelf ben een eeuwige student, ik wil begrijpen wat ik voel, beleef en doorgeef.

Dit alles maakt dat ik een goede ‘vertaler’ ben, van dat wat jij voelt en ik aanvoel.
Van dat wat ik aanvoel door mijn hooggevoeligheid.

Dat maakt dat ik een goede vertaler ben van de schaduwkant, van het sterrenlicht in mensen die graag naar me toe komen.

Ik ben iemand die gek is op communicatie, zowel het zichtbare als het onzichtbare wat beleefd is in het leven van een mens.

Dat kan ik, van nature uit, die ken ik van nature uit.
Dat is wie ik ben.

Voel je welkom!

Maak kennis met;

Een gevolg van;

Er bestaan veel mythes over – wat nu autisme is

-1) daarvan is – ik heb ook een beetje autisme!

-ja hoor iedereen heeft een beetje autisme in zich MAAR nuanceer jezelf dan even!

AUTISME IS EEN ANDERE BREIN DAT ANDERS INFORMATIE VERWERKT

Om het in het heel kort en bondig te zeggen.

Mensen hebben wel trekken van autisme, heel normaal, maar dat zijn allemaal maar kleine onderdelen van het spectrum, zo hebben we ook allemaal een deeltje van Boderline zo hebben we allemaal een deeltje van… en van… en van… en van … EEN DEELTJE !

HEEL BELANGRIJK IS OM STEEDS DEZE NUANCE IN JE HOOFD TE HOUDEN. het is normaal bij een neurotypical werkend brein!.

EEN DIAGNOSE KRIJG JE ALS AL DIE KLEINE DEELTJES EEN GROOT DEEL WORDEN EN JE BEPERKEN IN DE DAGDAGELIJKS WELZIJN EN LEVEN.

&

Als je een bepaalde punten score hebt die kan aanwijzen dat je een neurodivers eigenheid hebt.

2) mensen met autisme hebben geen empathie;

Dju een hele hardnekkige deze. persoonlijk krijg ik er de kriebels van.

Wat je zeker moet weten als je iemand met autisme voor je hebt is dat die WEL empathie hebben maar de verwerking van de zintuiglijke waarnemingen, de emotionele reacties daarom en de uiteindelijke reactie zeer anders werkt en daardoor niet als empathisch wordt ervaren bij de neurotypical.

De nuance is hier ook weer van toepassing!

Door het anders verwerken van informatie is dit ook van toepassing op het verwerken van gevoelsinformatie, waardoor mensen met autisme dit wel voelen – het empathisch meevoelen – zelfs hyper gevoelig ervoor kunnen zijn – maar ergens in de informatie verwerking vastlopen op een zandweg en dus helemaal verloren lopen en niet meer kunnen communiceren, en dus niet communiceren omdat ze niet weten hoe!

Mensen met autisme gaan altijd de zelfde info binnen krijgen zoals iedereen die empathisch is maar gaan het op hun eigen uniekigheid zelf verwerken en daar zit de adder onder het gras.

Ook ik verwerk die informatie op een gefragmenteerde wijze, die ik heb AANGELEERD! Jawel je kan het aanleren om het gevoel dat je krijgt, van belangrijk naar niet belangrijk te registreren en dit – ook al heb je een gefragmenteerde verwerking – toch gepast kan interpreteren en ook gepast gaan uiten.

LET WEL OP – voor mensen met autisme, ga nooit naar de verwachtingen van de ontvanger en over uw grens communiceren en handelen! – omdat dit proces extreem vermoeiend kan zijn voor iemand met autisme – en trouwens eerlijk gezegd ook van neurotypicals.

3) autisme heeft niets te maken met een beperkt verstandelijk vermogen!

NOOT – dit forum heeft het over autisme, voornamelijk over hoog functionerend autisme! Ik ben persoonlijk niet geschoold in autisme met een verstandelijke beperking. Wel ervaring met leerstoornissen, maar dit heeft ook geen invloed op het verstandelijk vermogen!

Nu ga ik wel even out of the box schrijven, maar wel iets belangrijks melden – MENSEN MET AUTISME HEBBEN VEEL KERNTALENTEN, MEERVOUDIGE verstandelijke EIGENSCHAPPEN, en ZIJN VAAK HOOGBEGAAFD.

Ja dit alles vraagt wel veel aanpassingen en veel onderzoekwerk vanuit het werkveld. en daardoor komt het dat mensen vanuit de hulpverlening niet echt – de vingers aan de pols kunnen krijgen en houden – als ze met kinderen, jongeren en volwassenen werken met autisme. Op dit vlak gaan mensen met een vermoeden met autisme wel eens zichtbaar kunnen worden.

Meestal is de eerste stap naar een vermoeden van autisme – hooggevoeligheid – en zich herkennen in hoog sensitieve personen.Veel mensen met autisme hebben een talent voor sensitieve eigenheid. Zo gaan ze met de diagnose autisme ook het karakterkenmerk hooggevoeligheid meekrijgen…

Laten we het nu eens over een andere boeg gooien en even verder gaan op het bovengenoemde – Borderline – woord daar vanboven.

4) iemand met autisme heeft ook ADHD?

Je hebt verschillenden bijkomende diagnoses die aan het spectrum leunen en die in het spectrum zitten. Mensen die aanleunen aan autisme die krijgen MCDD en soms nog andere stempels.

Het heeft alleen maar een waarde een diagnose als – het kind of de volwassenen het welzijn van elke dag voelt verminderen zowel mentaal en fysiek – als dat niet is is een diagnose niet van belang – in mijn persoonlijke mening –

Niet iedereen met autisme heeft ADHD – maar het gedragskenmerk van ADHD kan wel voortkomen uit het – volle hoofd – gevoel en omgevingsfactoren. *meer info raadplegen bij een psycholoog/psychiater!

Je krijgt niet voor niets een diagnose!

Waar we over praten als we het over autisme hebben is – Klassiek autisme – Asperger – PDD -NOS – MCDD – allemaal omschreven in de DSM5

DAN HEB IK HET NIET OVER GEDRAGSKENMERKEN zoals hooggevoeligheid, hoogbegaafdheid, hoog sensitiviteit. Waarmee ik niet wil zeggen dat deze gedragskenmerken geen bijzondere en gespecialiseerde aandacht vragen van een gespecialiseerde coach/psycholoog.

5) autisme is geen container diagnose

Ptss, borderline, postpartum depressie, depressie, burn out, psychoses – het is allemaal autisme!?!

Wouw, eerlijk ik begeef me hier op zeer glad ijs en ik wik mijn woorden zeer goed met dat wat ik hier schrijf. Ik ben geen psychiater en psycholoog! Ik wens dat jullie dat ook overlaten aan mensen die er voor gestudeerd hebben!

Het autisme spectrum is GEEN CONTAINER diagnose.

Mensen die de bovengenoemde woorden in hun mond nemen en het in 1 noemer benoemen als – het zelfde als autisme – dit hoor ik de laatste tijd meer en meer van mensen die in mijn ogen iets beter mogen gaan zoeken naar dat wat autisme nu echt wel is.

Maar je voelt het al! ALS JE AUTISME HEBT KAN JE een Bordeline kenmerk uiten, kan je een depressie hebben, kan je een postpartum depressie krijgen, kan je een burn – out krijgen – dit heeft een specifieke naam the autistic burn out – en kan een psychose krijgen en kan zeker PTSS hebben, en chronische ziektes hebben…

Hebben de mensen met bovengenoemde zaken dan allemaal autisme?

NEE ! zeker niet! Het is of kan een gevolg zijn van het hebben van een ander brein – een autistisch brein – !

Hebben alle mensen met autisme deze psychische problemen? NEE zeker niet! NEE zeker niet – HELEMAAL NIET !

Waarschijnlijk heb je nu al een groot vermoeden dat ik hier persoonlijk enorm mee zit. Ik krijg er grijze haren van als ik dit hoor hoe mensen in de zorg nog steeds niet echt goed weten hoe ze met het – autisme spectrum stoornis – aspect moeten omgaan, juist omdat het zo divers is.

Ik kan dat nog wel begrijpen hoor. Het is echt heel divers!

Maar de must is toch dat er dringend wat meer opleiding mag voorzien worden bij de mensen in de zorg over autisme en andere psychogevoeligheden.

“en – het niet zomaar uit de kast nemen”

“en – het niet zomaar klakkeloos uit het eerste beste boek halen”

Niet alle mensen met autisme houden van een structuur en picto’s!

Tot slot;Ik heb mijn woorden gewikt en gewogen, en heel erg geprobeerd om goed en duidelijk uit te leggen wat autisme is en wat de gevolgen van autisme zijn.

Ik ben geen psycholoog, net zoals de zorgcoördinators, de ergotherapeuten, en de orthopedagogen ook geen psychologen zijn. Leerkrachten zijn dit ook niet.

Deze mensen komen veel in contact met kinderen en volwassenen met autisme.

Ik hoop dat mijn schrijven hier meer inzicht kan brengen bij de mensen die in het vak staan en met mensen met autisme werken.

Een mogelijk gevolg van het hebben van autisme is een zeer belangrijke nuance in het hele spectrum van het hebben van autisme!

Het hebben van autisme is al moeilijk genoeg en het vraagt veel veerkracht en werkenvermogen om aan het welzijn van elke dag te werken om er geen langdurige gevolgen van te krijgen en te behouden in het leven van iemand met autisme.

Maar zoals het altijd is, autisme is zo divers als alle boeken over autisme samen in een bibliotheek over autisme!

Kennis en kunde over autisme en aanverwante is een must in de zorgsector!

Wij kunnen – een steentje in uw rivier – leggen door onze educatieve tools aan u voor te stellen.Meer info via onze websiteshttps://inbeeld.life/https://inzichtenuitzichtmethode.com/